Translation:
It’s morning and there’s wine so we’re going to stand on the sky
We’re going to go beyond Taurus to the constellation of the moon
We’re not looking for a fight, and have nothing to say about others
For it’s time for union, and with that we’ll be glad
Your face is a garden of roses, and your lip a land of sugar
We all become like sweet flowers in the shadow of these two
The sun of your sweet face is as boundless as the sun’s beams
So we have to stay up with you all night just like the moon
Your hair is the Night of Destiny, your face is a new day (Nawruz)
We’re between her day and night, just like the dawn
We don’t know this face, because you appeared in that one
But if you appear in another way, we’ll come by another way
You are the sun of the world and we are but hidden specks of dust
Shine on these specks, so that we can be seen
When the sun is lost and bedazzled by your face
It’s no wonder that we specks of dust are all love-dazed
I said, “When you come, you will open 200 doors.”
They said, “This is true, but only if we come…”
I said, “Just as the sea does not come to the stream,
We, like the flowing water, will journey forth to her
O herald of the unseen, speak, so that we
From your glad tidings and good news, will be glad, blissfully.
Original:
صبح است و صبوح است بر این بام برآییم از ثور گریزیم و به برج قمر آییم
پیکار نجوییم و ز اغیار نگوییم هنگام وصال است بدان خوش صور آییم
روی تو گلستان و لب تو شکرستان در سایه این هر دو همه گلشکر آییم
خورشید رخ خوب تو چون تیغ کشیدهست شاید که به پیش تو چو مه شب سپر آییم
زلف تو شب قدر و رخ تو همه نوروز ما واسطه روز و شبش چون سحر آییم
این شکل ندانیم که آن شکل نمودی ور زانک دگرگونه نمایی دگر آییم
خورشید جهانی تو و ما ذره پنهان درتاب در این روزن تا در نظر آییم
خورشید چو از روی تو سرگشته و خیرهست ما ذره عجب نیست که خیره نگر آییم
گفتم چو بیایید دو صد در بگشایید گفتند که این هست ولیکن اگر آییم
گفتم که چو دریا به سوی جوی نیاید چون آب روان جانب او در سفر آییم
ای ناطقه غیب تو برگوی که تا ما از مخبر و اخبار خوشت خوش خبر آییم
