Rumi: Fire rains down




If the soul of a lover spoke, fire would rain down on this world
   smashing this baseless world like atoms
The Sky will burst, time and space torn to shreds
     A passion fills the world, Joy triumphs over death.
The Sun falls short, as the inner light glows 
     The uninitiated can’t know, where the love flows.
No pains or cures, No friends or foes 
      Only the murmurs of the harp as the flute blows.
The Real made this fire to burn the unjust 
     Let the fire burn the heart, and overturn the world


Translation modified from




گر جان عاشق دم زند آتش در این عالم زند        وین عالم بی‌اصل را چون ذره‌ها برهم زند

بشکافد آن دم آسمان نی کون ماند نی مکان         شوری درافتد در جهان، وین سور بر ماتم زند

خورشید افتد در کمی از نور جان آدمی            کم پرس از نامحرمان آن جا که محرم کم زن

نی درد ماند نی دوا نی خصم ماند نی گوا           نی نای ماند نی نوا نی چنگ زیر و بم زند

حق آتشی افروخته تا هر چه ناحق سوخته         آتش بسوزد قلب را بر قلب آن عالم زند


2 thoughts on “Rumi: Fire rains down

Comments are closed.