Tag Archives: Persian Sufi poetry

Shaykh Bahaii Amuli

Posted on by

 

 

A translation of the lyrics (by M. Dilmaghani): —

So long, in plead of unison with thee
my eyelids are drowned in the deluge of tear.
So long, in plead of unison with thee,
Thou, the sole beloved!

The arrow of thy sorrow pierced all lovers’ heart…
For how long, how long shall we be kept apart?
We are countless, all occupied by thy thought
Helas! thou be’est concealed of our sight.
Thou, the sole beloved!

The bird found thy fine face in every turf
The butterfly enlightened in core of the flame
The mystic recognized thy essence
In every scene and each face.

It means that one can see thee at every glance,
In every instance.

It means that I am not mad that I knock every door,
I knock every door.

In every sea I dive, thou be’est the sole host.
In every route I walk, thy shine is the lone light,
In the tavern and mosque thou be’est the only Lord,
Thou be’est the only Lord.

Thou be’est the destination, thou be’est the pledge.
The reason is thee when I wander drunk,
The reason is thee when I meet with the monk,
The reason is thee when I am praying in the mosque.
They are all pleas and thou be’est the pledge.
Thou be’est the sole pledge.

The reason is thee when I wander drunk,
The reason is thee when I meet with the monk,
The reason is thee when I am praying in the mosque.
They are all pleas and thou be’est the pledge.
Thou be’est the sole pledge.

Lyrics in Persian: ———————–

تا کی به تمنای وصال تو یگانه
اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه
خواهد که سرآید غم هجران تو یا نه
ای تیره غمت را دل عشاق نشانه
جمعی به تو مشغول و تو غایب زمیانه
رفتم به در صومعه عابد و زاهد
دیدم همه را پیش رخت راکع و ساجد
در میکده رهبانم و در صومعه عابد
گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد
یعنی که تو را می طلبم خانه به خانه
روزی که برفتند حریفان پی هر کار
زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمار
من یار طلب کردم و او جلوه گه یار
حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار
او خانه همی جوید و من صاحب خانه
هر در که زنم صاحب آن خانه تویی تو
هر جا که روم پرتو کاشانه تویی تو
در میکده و دیر که جانانه تویی تو
مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو
مقصود تویی …کعبه و بتخانه بهانه
بلبل به چمن زان گل رخسار نشان دید
پروانه در آتش شد و اسرار عیان دید
عارف صفت روی تو در پیر و جوان دید
یعنی همه جا عکس رخ یار توان دید
دیوانه منم ..من که روم خانه به خانه
عاقل به قوانین خرد راه تو پوید
دیوانه برون از همه آئین تو جوید
تا غنچهء بشکفتهء این باغ که بوید
هر کس به بهانی صفت حمد تو گوید
بلبل به غزل خوانی و قمری به ترانه
بیچاره بهایی که دلش زار غم توست
هر چند که عاصی است ز خیل خدم توست
امید وی از عاطفت دم به دم توست
تقصیر “خیالی” به امید کرم توست
یعنی که گنه را به از این نیست بهانه
“شیخ بهایی”

Flamenco is Love and Pain

Posted on by

“Flamenco is love and pain,” he said. “Heartbreak. In art there has to be pain, that is clear – it is like life, whether you want it or not, it is there.”

-Vicente Amigo in an interview

 Hafez says…

مرا می*بینی و هر دم زیادت می*کنی دردم

Marâ mibini o hardam, ziyâdat mikoni dardam

Every time you look into my eyes, you put salt into my wounds

تو را می*بینم و میلم زیادت می*شود هر دم

Tow râ mibinam o meylam ziyâdat mishavad har dam

Every time I look into your eyes, my passion soars for you

به سامانم نمی*پرسی نمی*دانم چه سر داری

Beh sâmânam nemiporsi, nemidânam cheh sar dâri

You never ask about my well being, I don’t know what you are going to do with me

به درمانم نمی*کوشی نمی*دانی مگر دردم

Beh darmânam nemikooshi, nemidâni magar dardam

You do not try to heal my wounds as if you are unaware of them

نه راه است این که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی

Na râh ast in keh bogzâri marâ bar khâk o bogrizi

Leaving me here on the ground is not respectable

گذاری آر و بازم پرس تا خاک رهت گردم

Gozâri âr o bazam prs ta khâk-e rahat gardam

Return to me and look for me – I will be the dust of your road forever*

ندارم دستت از دامن بجز در خاک و آن دم هم

Nadaram dastat az dâman bejoz dar khâk o ân dam ham

I cannot reach you, I would only reach your skirt if I became dust**, but even in that case

که بر خاکم روان گردی بگیرد دامنت گردم

Keh bar khâkam ravân gardi, begirad dâmanat gardam

When you would walk over my dust, your skirt would absorb all of it***

From Allthelyrics.com

 

Like water…

Posted on by

“Consider the creatures as pure and limpid water, within which shine the Attributes of the Almighty.  Their knowledge, their justice, their kindness all are stars of heaven reflected in flowing water.  Kings are a locus of manifestation for God’s Kingliness, the learned a locus for His Knowledge.  Generations have passed, and this is a new generation. The moon is the same, the water different.  Justice is the same justice, learning the same learning, but peoples and nations have changed.  Generation upon generation has passed, oh friend, but these Meanings are constant and everlasting.  The water in the stream has changed many times, but the reflection of the moon and the stars remains the same.   All pictured forms are reflections in the water of the stream; when you rub your eyes, indeed, all are He.”

Mawlana Jalaluddin Rumi qs : Mathnavi VI 3172-78, 83

 

حافظ از مشرب قسمت گله ناانصا فیست   طبع چون آب و غزل‌های روان ما را بس

Hafez, don’t rail against your fate!
Your nature flows,
As does your verse, like water as
It comes and goes…that’s quite enough for me

 

From: Dick Davis.  Faces of Love: Hafez and the Poets of Shiraz.  Mage, 2012

Como el Agua

 

 

Like water

Divine light of my heart
Illuminating my heart
My body walks cheerfully
Because it’s carrying your illusion.

Oh, like water.
Like water.
Like water.

Like clear water
Running down from the mountain,
I want to see you
Day and night.

Oh, like water.
Like water.
Like water.

I want all of your warmth
My body is yours
If you want
We both have fire
Running in our blood.

Oh, like water.
Like water.
Like water.

If your eyes were
Green olive,
All night long, I would be
Crushing
Crushing, crushing,
Crushing
All night long, I would be
Crushing
Crushing, crushing,
Crushing, crushing
Crushing

Oh, like water.
Like water.
Like water.

 

Original

Como el agua

Luz del alma mia divina
que a mi me alumbra mi corazon
mi cuerpo alegre camina
porque de ti lleva la ilusion.

Ay, como el agua.
Como el agua.
Como el agua.

Como el agua clara
que abaja del monte,
asi quiero verte
de dia y de noche.

Ay, como el agua.
Como el agua.
Como el agua.

De ti deseo yo to el calor
pa ti mi cuerpo si
lo quieres tu
fuego en la sangre nos
corre a los dos.

Ay, como el agua.
Como el agua.
Como el agua.

Si tus ojillos fueran
aceitunitas verdes,
toa la noche estaria
muele que
muele, muele que
muele,
toa la noche estaria
muele que
muele, muele
que
muele, muele
que muele.

Ay, como el agua.
Como el agua.
Como el agua.

 

translation and lyrics from this site

 

Hafez and Flamenco

Posted on by

Translation:

Everyone who became an intimate of the heart, remained in my love’s sanctuary
and the one who didn’t understand this remained in denail

 

Don’t fault my heart if it shed its veil.
Thank God it didn’t stay veiled in its imagination

 

The Sufis redeemed all the clothes they pawned for wine
Only our coat remained in the tavern

 

The other Sufis passed by drunk and no one noticed
Only our story remained the talk of every bazaar

 

The ruby wine that we took from that pale hand
Turned to pure regret and remained in our eyes

 

My heart has been his lover from before creation to beyond time
We have heard of no one else who has been eternal in this work

 

I have never seen a more beautiful reminder
than the words of love that linger in this turning dome

 

The narcissus tried to mimic your sultry eyes
Your ways were beyond him, and he lies sick still

 

The robe I wore covered a hundred faults,I pawned it for wine
and what remained was the musician and the infidel’s belt

 

The Chinese painting became so amazed by your beauty
That its speech remained all over the walls

 

One day Hafez’s heart went to gaze at his lovely curls
It meant to return, but remained entangled there forever.

 

 

Modified from Elizabeth Gray’s The Green Sea of Heaven.  White Cloud Press, 1995

Original:

هر که شد محرم دل در حرم يار بماند                  وان که اين کار ندانست در انکار بماند
اگر از پرده برون شد دل من عيب مکن                   شکر ايزد که نه در پرده پندار بماند
صوفيان واستدند از گرو می همه رخت                      دلق ما بود که در خانه خمار بماند
محتسب شيخ شد و فسق خود از ياد ببرد                 قصه ماست که در هر سر بازار بماند
هر می لعل کز آن دست بلورين ستديم                   آب حسرت شد و در چشم گهربار بماند
جز دل من کز ازل تا به ابد عاشق رفت                    جاودان کس نشنيديم که در کار بماند
گشت بيمار که چون چشم تو گردد نرگ                     شيوه تو نشدش حاصل و بيمار بماند
از صدای سخن عشق نديدم خوشتر                            يادگاری که در اين گنبد دوار بماند
داشتم دلقی و صد عيب مرا می‌پوشيد                  خرقه رهن می و مطرب شد و زنار بماند
بر جمال تو چنان صورت چين حيران شد                که حديثش همه جا در در و ديوار بماند
به تماشاگه زلفش دل حافظ روزی                                شد که بازآيد و جاويد گرفتار بماند

They say the world is like that

Look gypsy girl, gypsy girl how I love you
Last night I dreamed about you
I woke up and you’re not there
And I say to myself, girl
How alone I am now
Life is a lie
Life is a lie
And everyone who has money
Has smiles on their faces
In summer the heat
And in winter really cold
And because I have no money
I’ll stay the same
They say the world is like that
Why do they say that?
I know they speak about me
Right now good or badly
I stay happy
Because I stay in the present
And I say to myself
Let them tell me
Let them tell me
They say Alejando Sanz
Is the heart breaker
But when I come out to sing
I give you my heart (my all)
Look, what a gypsy I am
That I sell my shirt
Everywhere I go.

 

Original:

Dicen que el mundo es asi
Que mira gitanita, gitana como te quiero…
Anoche soñe contigo
Me he despierto y tú no estaba
Y me digo mamaíta (x2)
Que solito me quedaba
La vida es una mentira
La vida es un engaño
Y todos que tienen el dinero
Las risas tienen en los labios
En el verano la calor
En el invierno mucho frío
Y yo como no tengo dinero
Me tiro el vestido
Dicen que el mundo es así
¿Por qué lo dice la gente?
Yo sé que hablan de mi
Para bien o malamente
Y yo sigo muy feliz
Porque yo sigue muy presente
Y yo digo para mí
Que me lo cuenten
Y dicen que alejando san
Parte los corazones
Y pero yo cuando
Esa mana canta (x2)
Mira que gitano soy
Que yo vendo mi camisa
Por donde quiera que voy

from http://lyricstranslate.com

Hafez and Estrella Morente

Posted on by

Hafez Ghazal 271

Don’t ask me how many complaints I have about her black hair
For I became so undone because of her that its beyond telling

 

Let no one abandon heart and faith in hope of fidelity
I did this.  Don’t ask me how sorry I am.

 

With one innocent drink that hurt no one,
I drew such trouble from the ignorant that it’s beyond telling

 

Ascetic, pass by.  Peace be with you.
Don’t ask how this ruby wine destroys heart and faith.

 

I desired a life of virtue and righteousness but
That enticing narcissus is so artful it’s beyond telling

 

On this road there are disputes that melt the soul
Each one cries out, “Don’t look at this!  Don’t ask about that!”

 

I thought I would ask the orb of heaven how it was with him
He said, ” I suffer so much in the mallet’s curve it’s beyond telling.”

 

 I said to her, “With whose blood did you curl your hair.”
She said, “Hafiz it’s a long story.  By the Qur’an, don’t ask.”

 

Translation by Elizabeth Gray in The Green Sea of Heaven. White Cloud Press, 1995

Original:
                  دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس
که چنان ز او شده‌ام بی سر و سامان که مپرس
                      کس به امید وفا ترک دل و دین مکناد
که چنانم من از این کرده پشیمان که مپرس
                  به یکی جرعه که آزار کسش در پی نیست
زحمتی می‌کشم از مردم نادان که مپرس
                   زاهد از ما به سلامت بگذر کاین می لعل
دل و دین می‌برد از دست بدان سان که مپرس
                          پارسایی و سلامت هوسم بود ولی
شیوه‌ای می‌کند آن نرگس فتان که مپرس
                  گفت‌وگوهاست در این راه که جان بگدازد
هر کسی عربده‌ای این که مبین آن که مپرس
                     گفتم از گوی فلک صورت حالی پرسم
گفت آن می‌کشم اندر خم چوگان که مپرس
                         گفتمش زلف به خون که شکستی گفتا
حافظ این قصه دراز است به قرآن که مپرس

 

 

Translation:

It’s not your fault
and I don’t even blame you
I whisper
and these evil tongues
that go around the world
To the mountains of Armenia
I want to go
where there are no Moors or Christians
talking about me
I don’t sleep at night,
nor during the day
thinking of my love
I lose my mind

Original:

Tu no tienes la culpa
ni yo a ti te culpo
me lo murmuran
y esa malas lenguas
que andan por el mundo

a la sierra de Armenia
yo me quiero ir
donde no hubiera
moros ni cristianos
que hablen de mi

y de noche no duermo
de día tampoco
pensando en mi compañero
yo me vuelvo loca

 

 

Hafez-Show me your face and make me forget my existence

Posted on by
 Perhaps my favorite of Hafez’s ghazals at the moment…

Hafez Ghazal 250

Show me your face and make me forget my existence
   Tell the wind to take the harvest of the burned
Since we gave up our heart and eyes to the storm of affliction
   Say, “Come flood of sorrow, tear this house from its foundations.”
Who can smell her curls, like fresh ambergris?
   Alas! O raw heart, forget this talk
You could say that my breast overwhelms the fire-temple of Fars
   You could say that my eyes disgrace the Tigris of Baghdad
Long live the old Magus, let the wind take the rest
   To anyone else say, “Go forget my name”
Make no effort on this road and you will not arrive
   If you seek the reward, do the will of your teacher
Promise to let me see you for one moment on the day of my death
   And then take me, happy and free, to my grave
Last night she said, “I will kill you with my long eyelashes.”
   O lord, banish the thought of cruelty from her mind
Hafez, think of the beloved’s tenderness,
   Leave her threshold and take this cry and complaint with you

 

 Original:
                روی بنما و وجود خودم از یاد ببر
خرمن سوختگان را همه گو باد ببر
                    ما چو دادیم دل و دیده به طوفان بلا
گو بیا سیل غم و خانه ز بنیاد ببر
                   زلف چون عنبر خامش که ببوید هیهات
ای دل خام طمع این سخن از یاد ببر
                         سینه گو شعله آتشکده فارس بکش
دیده گو آب رخ دجله بغداد ببر
                    دولت پیر مغان باد که باقی سهل است
دیگری گو برو و نام من از یاد ببر
                   سعی نابرده در این راه به جایی نرسی
مزد اگر می‌طلبی طاعت استاد ببر
                        روز مرگم نفسی وعده دیدار بده
وان گهم تا به لحد فارغ و آزاد ببر
                  دوش می‌گفت به مژگان درازت بکشم
یا رب از خاطرش اندیشه بیداد ببر
                   حافظ اندیشه کن از نازکی خاطر یار
برو از درگهش این ناله و فریاد ببر

 

Compare with:

Lyircs:

voces doy al viento
y grito al alto cielo
porque yo tengo
una llama viva
dentro de mi pecho

 

Translation:
I give voice to the wind
and cry to high heaven
because I have
open flame
within my breast

 

 

Baba Taher-The sorrow of your love

Posted on by

 

 

 

غم عشقت بیابون پرورم کرد
هوای بخت بی بال و پرم کرد
موكه سر در بيابو نم شب و روز
سرشك از ديده بارا نم  شب و روز

 

Translation:
The sorrow of your love has made me wander in deserts
The fleeting illusion of happiness (with you) clipped my wings
Day and night I roam though deserts
Day and night teardrops roll down my face.

 

‘Attar – The Three Butterflies

Posted on by

Were all really three butterflies
In the world of love, we are a legend
The first came near the candle and said
“I have found the meaning of love”
The second fluttered its wing near the flame and said,
“I’ve been burned by the fire of love”
The third threw himself into the fire
Yes, yes, this is the meaning of love…

 

Original:

جملگی در حکم سه پروانه ایم
در جهان عاشقان افسانه ایم
اولی‌ خود را به شمع نزدیک کرد
گفت هان من یافتم معنای عشق
دومی‌ نزدیک شعله بال زد
گفت هان من سوختم در سوز عشق
سومی‌ خود داخل آتش فکند
 آری آری این بود معنای عشق

 

 

Rumi-Dancing Atoms

Posted on by

 

My translation:

 

Arise oh day! The atoms are dancing!
For him the spheres and wind are dancing
Souls ecstatic with joy are dancing
I’ll whisper in your ear where they are dancing
Each atom in the wind or desert
Is good-natured, like this, we are enchanted
Each atom, whether happy or sad
Is bewildered by the sun, happy without reason

 

Original:

ای روز برا که ذره ها رقص کنند
آن کس که از او چرخ و هوا رقص کنند
جانها ز خوشی بی سر و پا رقص کنند
در گوش تو گویم که کجا رقص کنند
هر ذره که در هوا یا در هامون است
نیکو نگرش که همچو ما مفتون است
هر ذره اگر خوش است اگر محذون است
سرگشته خورشید خوش بی چون است

 

Rumi – I do not know myself

Posted on by

 

 

What is to be done, O Muslims? for I do not know myself.

I am neither Christian, nor Jew, nor Magian, nor Muslim.
I am not of the East, nor of the West, nor of the land, nor of the sea;
I am not of Nature’s quarry, nor of the heaven circling above.
I am not made of earth, nor of water, nor of wind, nor fire;
nor of the Divine Throne, nor the carpet, nor the cosmos, nor mineral.
I am not from India, nor China, nor Bulgaria, nor Turkestan;
I am not from the kingdom of the two Iraqs, nor from the earth of Khurasan.
Neither of this world, nor the next, I am, nor of Heaven, nor of Hell;
Nor from Adam, nor from Eve, nor from Eden nor Rizwan.
My place is the Placeless, my trace is the Traceless;
‘Tis neither body nor soul, for I myself am the Beloved.
I have cast aside duality, I have seen the two worlds as one;
One I seek, One I know, One I see, One I say.

 

He is the First, He is the Last, He is the Outward, He is the Inward;
I know no one other than He, none but he who is He
Drunk with Love’s cup, the two worlds have been lost to me;
I have no business save carouse and revelry.
If once in my life I spent a moment without you,
From that time and from that hour I repent of my life.
If once in this retreat I win a moment with you,
I will trample on both worlds, and dance in ecstasy
O Shams of Tabriz, I am so drunk in this world,
That except for drunkenness and revelry, I have no tale to tell.

 

Original:

چه تدبیر ای مسلمانان که من خود را نمیدانم
نه ترسا و یهودیم نه گبرم نه مسلمانم

نه شرقیم نه غربیم نه بریم نه بحریم
نه ارکان طبیعیم نه از افلاک گردانم

نه از خاکم نه از بادم نه از ابم نه از اتش
نه از عرشم نه از فرشم نه از کونم نه از کانم

نه ازهندم نه از چینم نه از بلغار و سقسینم
” نه از مـلک عراقـینم نه از خـاک خراسانم

نه از دنیا نه از عقبی نه از جنت نه از دوزخ
نه از ادم نه از حوا نه از فردوس رضوانم

مکانم لا مکان باشد نشانم بی نشان باشد
نه تن باشد نه جان باشد که من از جان جانانم

دویی از خود بیرون کردم یکی دیدم دو عالم را
یکی جویم یکی گویم یکی دانم یکی خوانم

هو الاول هوالاخر هو الظاهر هو الباطن
بغیر از هو و یا من هو دیگر چیزی نمی دانم

ز جام عشق سرمستم دو عالم رفت از دستم
بجز رندی و قلاشی نباشد هیچ سامانم

اگر در عمر خود روزی دمی بی او بر اوردم
از ان وقت و از ان ساعت ز عمر خود پشیمانم

الا ای شمس تبریزی چنان مستم در ین عالم
که جز مستی و قلاشی نباشد هیچ درمانم

Compare with: