Basho

A strange flower 
for birds and butterflies
the autumn sky

Glorious the moon . . .

therefore our thanks

dark clouds

Come to rest our necks

The first day of the year:

thoughts come – and there is loneliness;

the autumn dusk is here.

None is travelling

Here along this way but I,

This autumn evening.

Dewdrop, let me cleanse

in your brief

sweet waters . . .

These dark hands of life

In the twilight rain

these brilliant-hued

hibiscus . . .

A lovely sunset

Fever-felled half-way,

my dreams arose

To march again . . .

Into a hollow land

Hafez

Translation:

Wholesome is the ambergris-scented, fragrant breeze

that arose, longing for you at dawn

O bird of good omen, be my guide

My eye melted in yearning for the dust of that door

To recall my ailing body, drowned in my heart’s blood

look at the crescent moon in the evening twilight

It is I who breathe without you. What a shame!

Unless you forgive me, I have no excuse for my sin

The way of love, the dawn learned from your lovers

to tear its black garment at daybreak

When I am gone from this world with the love of your face

Instead of grass, the red rose will bloom from my dust

Do not allow your sensitive heart to be hurt by me

For your Hafez has just said “Bismillāh.”

Original:

خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دلخواه            که در هوای تو برخاست بامداد پگاه
دلیل راه شو ای طایر خجسته لقا          که دیده آب شد از شوق خاک آن درگاه
به یاد شخص نزارم که غرق خون دل است                     هلال را ز کنار افق کنید نگاه
منم که بی تو نفس می‌کشم زهی خجلت         مگر تو عفو کنی ور نه چیست عذر گناه
ز دوستان تو آموخت در طریقت مهر             سپیده دم که صبا چاک زد شعار سیاه
به عشق روی تو روزی که از جهان بروم                ز تربتم بدمد سرخ گل به جای گیاه
مده به خاطر نازک ملالت از من زود           که حافظ تو خود این لحظه گفت بسم الله

Translation:

O Saqi, brighten my cup with the light of wine

Musician, sing, for the world is now as I wish

…

The sky’s green sea and the crescent moon’s cup

have been filled with the blessings of our Hajji Qavām

Original:

ساقی! به نور باده برافروز جام ما            مطرب، بگو که کار جهان شد به کام ما
…
دریای اَخضَر فَلَک و کشتی هِلال                   هستند غرقِ نعمتِ حاجی قوام ما