Archive for April, 2012

Political retweets do mean endorsement

Tuesday, April 10th, 2012

There are not too many results that Social Media research has discovered in the last few years that are as accurately reproducible as the title of this blog: Political RTs do mean endorsement. I have written a few things about the related research in my “Three Social Theorems” blog post a few weeks ago (this being the first theorem), and it was the theme of my talk during the “Truthiness in Digital Media” symposium at the Berkman Center.

This does not mean that every political RT is an endorsement. (If that were the case I could break it with a retweet right now). But it means that, when people retweet, that is, when they broadcast unedited to their own followers a tweet they received, most of the time they have read it, and thought that it is worth spreading. They practically endorse it.

If we realize the above, then we should not be very surprised by the spreading of the false news about Gov. Nikki R. Haley that the New York Times is reporting today “A Lie Races Across Twitter Before the Truth Can Boot Up“. While the reporter Jeremy Peters is impressed by the speed of the false news, detailing the path that it took (very good journalistic work, indeed), his most important point, I believe, is the one he makes in the second paragraph:

[…] it left news organizations facing a new round of questions about accountability and standards in the fast and loose “retweets do not imply endorsement” ethos of today’s political journalism.

Interestingly, it is mainly a few journalists that feel the need to explicitly mention in their personal profile description a disclaimer to the effect “My Retweets do not mean agreement”. In fact, out of more than 83,000 profile descriptions that my colleague Prof. Eni Mustafaraj  and I  have in our database of election-related tweets, we found only 53 that mention this disclaimer.  31 of them belong to journalists.

Should we expect more such lies to race across social media in the remaining months before the elections? Probably yes.
Should we expect journalists to be much more cautious the next time they retweet something from a source they do not trust? Certainly yes.

But the good news is that, lies, in general, have shorter, more questioned lives in Social Media. See Social Theorem 2 for the supporting research in this one.
Does it mean that no lie will ever be spread? Of course not.
But it means that most of the time they will be caught, especially as more people are aware of the RT Theorem and care about the truth.

Do all people care about the truth? Of course not. Take for example, Mr. Smith, the originator of the false blog post.

 

 

Μετά τις Εκλογές

Monday, April 2nd, 2012

Το παρακάτω κείμενο το έστειλα πρόσφατα για να δημοσιευθεί στις Απόψεις της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

 


Οτι και να γίνει στις εκλογές, οι επόμενοι μήνες θα είναι δύσκολοι. Αλλά αυτό δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί σαν άλλοθι της βίας.


Σε λίγες μέρες θα κληθούμε να αποφασίσουμε τη σύνθεση της επόμενης Βουλής. Από τη σύνθεσή της θα εξαρτηθεί αν η επόμενη κυβέρνηση θα συνεχίσει να αποδέχεται το Μνημόνιο όπως έχει διαμορφωθεί, ή αν θα προσπαθήσει να το αλλάξει ή να σπάσει τη συμφωνία. Αυτή, πιθανότατα, θα είναι ανάμεσα στις μεγαλύτερες αποφάσεις που θα πρέπει να λάβει η νέα κυβέρνηση, μιας και θα οριοθετήσει το ρόλο την χώρας μας σχετικά με την Ευρώπη και τον κόσμο για πολλά χρόνια. Τέτοιες αποφάσεις δεν αλλάζουν χωρίς επώδυνα επακόλουθα. Αλλά εδώ δεν θέλω να κουβεντιάσω το ποια θα πρέπει να είναι η σωστή απόφαση, για δυο λόγους. Ο ένας είναι οτι δεν έχω να προσθέσω κάτι στα επιχειρήματα που έχουν ακουστεί μέχρι τώρα, υπέρ και κατά. Ο άλλος είναι οτι ο όρος “σωστή απόφαση” δεν είναι καλά ορισμένος. Είναι σίγουρο οτι, αργά ή γρήγορα, η Ελλάδα θα δει καλύτερες μέρες. Δεν υπάρχει λόγος να πιστέψουμε οτι θα είμαστε σε τόσο άσχημη κατάσταση μέχρι την συντέλεια του κόσμου. Κάποια στιγμή τα πράγματα θα καλυτερέψουν (και γι αυτό οι αναλύσεις για το Μνημόνιο, καλό είναι να αναφέρονται στο χρονικό διάστημα που θα απαιτηθεί για να καλυτερέψουν τα πράγματα, όχι στο αν θα καλυτερέψουν).

Θα ήθελα, λοιπόν, να αναφερθώ σε μια διάσταση που ίσως δεν έχει γίνει αρκετά κατανοητή ακόμα: Είτε παραμείνουμε στο Μνημόνιο, είτε φύγουμε από αυτό, στο εγγύς μέλλον η ποιότητα της ζωής δεν θα είναι καλύτερη, συγκριτικά με την ποιότητα της ζωής που είχαμε πριν το 2009. Είτε ζήσουμε με λιγότερα δανεικά, είτε με την αδυναμία δανεισμού, για ένα μεγάλο κομμάτι των πολιτών η ζωή θα είναι πολύ δύσκολη στα επόμενα δυο χρόνια. Σε αυτό, νομίζω, οτι όλοι συμφωνούμε. Δεν πρόκειται να γίνει κανένα θαύμα και να βρούμε ξαφνικά τους οικονομικούς πόρους που θα μας λύσουν τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα γρήγορα και ανώδυνα.

Ότι και να αποφασίσει η επόμενη κυβέρνηση, λοιπόν, δεδομένου του διχασμού των απόψεων ως προς το Μνημόνιο, η μειοψηφούσα άποψη θα θεωρήσει οτι είχε δίκιο. “Η πλειοψηφούσα άποψη δεν έλυσε τα προβλήματα,” θα πουν οι υποστηρικτές της μειοψηφούσας άποψης, “άρα εμείς είχαμε δίκιο.” Περιέχει ένα μεγάλο λάθος λογικής αυτή η πρόταση, φυσικά, αλλά σε στιγμές κρίσης, η κριτική σκέψη χάνεται πρώτη.

Αυτό που με ανησυχεί είναι οτι η μειοψηφούσα άποψη δεν πρόκειται απλώς να μείνει στην παραπάνω λαθεμένη άποψη, αλλά μπορεί να θεωρήσει οτι η “δικαίωσή” της, της δίνει το δικαίωμα στην βίαιη διαμαρτυρία. Και, βέβαια, οι οπαδοί την πλειοψηφούσας άποψης θα θεωρήσουν οτι η νωπή λαϊκή ετυμηγορία τους δίνει το δικαίωμα στην βίαιη καταστολή. Φαύλος και επώδυνος κύκλος.

Τα πράγματα δεν είναι απαραίτητο να συμβούν όπως τα φοβάμαι. Μπορεί οι ψύχραιμοι από όλες τις απόψεις να καταφέρουν να μας συγκρατήσουν. Αλλά καλό είναι να αρχίσουν την προσπάθειά τους από τώρα. Και καλή μας τύχη.